Kallukondoru Pennu കല്ലുകൊണ്ടൊരു പെണ്ണ്

Stones of Scandal: A Nurse’s Unbreakable Spirit

In the heart of Kuwait’s bustling hospitals, Sita, portrayed powerfully by Vijayashanti, sacrifices her dreams for her family back in Kerala. As an unmarried nurse toiling in the Gulf, she sends every penny home to support her elder brother Haridasan, sister Raji, and mischievous younger brother Venu played by Dileep. Her unspoken love for compassionate doctor Suresh (Suresh Gopi) takes a backseat to familial duty, even as she orchestrates her sister’s dowry-laden wedding. But when the Gulf War erupts just as she heads home, Sita’s world shatters—emerging from chaos with baby Appu in her arms, a photo in the papers ignites village gossip, branding her fallen.

Director Shyamaprasad‘s debut feature masterfully weaves sacrifice, adoption, and societal prejudice into a riveting action-crime drama. Sita’s return unleashes a storm of judgment: whispers of scandal turn her loving family against her, forcing the fierce nurse to battle rumors, dowry demands, and her own heartbreak. With Ilaiyaraaja‘s soul-stirring soundtrack—featuring hits like “Aruthe” by KJ Yesudas—elevating the emotional highs, the film captures the raw pain of a woman defying stones of scorn for the child she claims as her own.

Released in 1998, Kallukondoru Pennu struck a chord for its bold take on a Gulf migrant’s trials amid war and tradition, earning praise as a poignant emotional drama. Though ratings hover around 5.6/10, its enduring appeal lies in Vijayashanti’s tour-de-force performance and the narrative’s unflinching gaze at family bonds under fire. A timeless Malayalam gem, it reminds us that true strength blooms not in approval, but in quiet, unyielding resolve.

കല്ലുകൊണ്ടൊരു പെണ്ണ് (1998): അപവാദങ്ങൾക്കിടയിലെ തളരാത്ത പെൺകരുത്ത്

ശ്യാമപ്രസാദ് ആദ്യമായി സംവിധാനം ചെയ്ത “കല്ലുകൊണ്ടൊരു പെണ്ണ്”, ഗൾഫ് മലയാളി നഴ്സുമാരുടെ ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകളും നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അവർ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സാമൂഹിക വിവേചനങ്ങളും പച്ചയായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു സിനിമയാണ്. വിജയശാന്തി അവതരിപ്പിച്ച സീത എന്ന കഥാപാത്രം, തന്റെ കുടുംബത്തെ പോറ്റാനായി കുവൈറ്റിലെ ആശുപത്രിയിൽ രാപ്പകൽ അധ്വാനിക്കുന്നവളാണ്. മൂത്ത സഹോദരൻ ഹരിദാസൻ, സഹോദരി രാജി, അനിയനായ വേണു (ദിലീപ്) എന്നിവർക്കായി അവൾ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം മാറ്റിവെക്കുന്നു. ഡോക്ടർ സുരേഷിനോടുള്ള (സുരേഷ് ഗോപി) തന്റെ സ്നേഹം പോലും കുടുംബത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി അവൾ ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നു.

യുദ്ധവും തകർന്നടിഞ്ഞ സൽപ്പേരും

സീത നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കുവൈറ്റ് യുദ്ധം അവളുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ ഭീകരതയ്ക്കിടയിൽ നിന്ന് അപ്പു എന്ന കുഞ്ഞുമായി അവൾ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, പത്രത്തിൽ വന്ന ഒരു ചിത്രം നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ വലിയ അപവാദങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കുന്നു. സീതയുടെ സ്വഭാവത്തെ നാട്ടുകാർ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അവൾ സ്നേഹിച്ച സ്വന്തം കുടുംബം പോലും അപവാദങ്ങൾ വിശ്വസിച്ച് അവൾക്കെതിരെ തിരിയുന്നതും, തുടർന്ന് ആ പെൺകുട്ടി നേരിടേണ്ടി വരുന്ന വെല്ലുവിളികളുമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഇതിവൃത്തം.

പ്രകടനങ്ങളും സംഗീതവും

വിജയശാന്തിയുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വേഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. ഒരു നഴ്സിൻ്റെ ആത്മബലവും അമ്മയല്ലാത്തവൾ ഒരു കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടവും അവർ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഇളയരാജ ഒരുക്കിയ സംഗീതം ചിത്രത്തിന് വലിയൊരു വൈകാരിക തലം നൽകുന്നു. കെ.ജെ. യേശുദാസ് ആലപിച്ച “അരുതേ…” എന്ന ഗാനം ഇന്നും പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ നോവായി നിലനിൽക്കുന്നു. കുടുംബബന്ധങ്ങൾ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് മുന്നിൽ എങ്ങനെ വഴിമാറുന്നു എന്ന് ചിത്രം ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

പ്രാധാന്യവും സ്വീകാര്യതയും

ഗൾഫ് കുടിയേറ്റക്കാരുടെ പ്രശ്നങ്ങളെയും യുദ്ധത്തിന്റെ ആഘാതങ്ങളെയും കുറിച്ച് 90-കളിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മികച്ച സിനിമകളിൽ ഒന്നാണിത്. റിലീസ് സമയത്ത് മിതമായ സ്വീകാര്യതയാണ് ലഭിച്ചതെങ്കിലും, വിജയശാന്തിയുടെ അഭിനയമികവ് കൊണ്ടും പ്രമേയത്തിന്റെ കരുത്ത് കൊണ്ടും ഈ ചിത്രം പിന്നീട് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. സമൂഹം കല്ലെറിയുമ്പോഴും താൻ ഏറ്റെടുത്ത കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ അജയ്യമായ ആത്മവീര്യത്തിന്റെ അടയാളമാണ് “കല്ലുകൊണ്ടൊരു പെണ്ണ്”.